Soorten 3D printers: FDM, resin, SLS en full colour uitgelegd

Wat de technieken van elkaar onderscheidt

Elke 3D-printer bouwt een voorwerp laag voor laag op. Het verschil zit in twee vragen: in welke vorm gaat het materiaal de printer in, en wat maakt er een vaste laag van? Met die twee vragen sorteer je alle 3D-printersoorten:

• Draad en hitte: FDM. Een spuitmond smelt een kunststofdraad (filament) en legt het gesmolten spoor neer, laag na laag.
• Vloeistof en licht: resin. Een laser (SLA), een lcd-scherm met uv-leds (MSLA) of een projector (DLP) hardt een laag vloeibare hars uit.
• Poeder en laser of infrarood: SLS en MJF. Bij SLS smelt een laser korrels nylonpoeder aan elkaar; bij MJF spuiten inktkoppen een smeltmiddel op het poeder en doen infraroodlampen de rest.
• Druppels en uv-licht: material jetting. Inkjetkoppen spuiten piepkleine druppels hars die uv-licht direct uithardt. Meerdere koppen met gekleurde hars geven full colour.

De technieken naast elkaar

De machineprijzen in de tabel komen uit Amerikaanse bronnen en staan in dollars; in Nederlandse winkels liggen consumentenprinters in dezelfde orde in euro's.

FDM printen en resin: de twee technieken die thuis staan

FDM is de techniek waar de meeste mensen mee beginnen. De printer smelt een draad PLA of PETG en legt die neer in een spoor van een paar tienden van een millimeter breed. Je ziet de lagen, zeker op schuine vlakken, maar het materiaal is goedkoop, de printer is eenvoudig en een groot stuk is geen probleem.

Resin werkt andersom: geen spuitmond, maar een hele laag tegelijk uitharden. Bij MSLA, de gangbare consumentenvariant, schijnt uv-licht door een lcd-scherm dat per laag de juiste pixels doorlaat. Een laag duurt daardoor even lang of er nu één miniatuur of tien op de plaat staan. Het detail is veel fijner dan bij FDM, maar de print moet gewassen en nagehard worden. Wat dat verschil betekent voor jouw voorwerp, lees je in resin of filament.

SLS printen en MJF: poeder voor de industrie

SLS werkt met een bak nylonpoeder. Een laser verwarmt per laag precies de korrels die bij het voorwerp horen tot ze aan elkaar smelten; daarna zakt de bak een laag en komt er nieuw poeder over. Het losse poeder draagt het stuk, dus supports zijn niet nodig en je print holtes en bewegende delen in één keer.

MJF, ontwikkeld door HP, gebruikt hetzelfde poeder maar geen laser. Inktkoppen spuiten een smeltmiddel op de plekken die vast moeten worden en een detailmiddel langs de randen; infraroodlampen smelten daarna de hele laag in één beweging. Beide technieken geven sterke, licht korrelige onderdelen die in alle richtingen ongeveer even sterk zijn. Het zijn industriële machines: de instapmodellen voor SLS beginnen vanaf ongeveer 24.000 euro zonder btw (Formlabs Fuse 1+), dus zo'n print laat je uitvoeren.

Material jetting: druppels hars voor full colour

Material jetting lijkt het meest op een gewone inkjetprinter. Printkoppen met duizenden spuitgaatjes leggen druppels hars neer, een uv-lamp op dezelfde kop hardt ze meteen uit, en zo ontstaat een laag van 0,016 tot 0,032 mm. Omdat elke kop een andere hars kan bevatten, mengt de machine kleuren per druppel. Daar komt full colour vandaan: miljoenen kleuren in één print, zonder schilderen.

De keerzijde: hars is harder en brosser dan nylon, en de prints hebben altijd supports in een oplosbaar materiaal dat je na het printen wegspoelt. Lang was dit alleen industrieel; in 2026 zijn ook desktopmachines aangekondigd die met acht kanalen hars en inkt werken. Wat dat voor beeldjes en prototypes kan betekenen, lees je op onze pagina over full colour 3D-printen.

Consumentenprinters tegenover industriële machines

Een consumentenprinter voor FDM of resin koop je voor een paar honderd euro en zet je op een bureau. Hij print PLA, PETG of standaardhars in een bouwvolume van grofweg een schoenendoos; kalibreren, slicen en schoonmaken doe je zelf. Professionele desktopmachines kosten enkele duizenden euro's en geven vooral herhaalbaarheid.

Industriële machines (SLS, MJF, grote material jetting) kosten tienduizenden tot honderdduizenden euro's en vragen ruimte, afzuiging, poederbeheer en een bediener. Ze leveren wat thuis niet kan: nylon dat tegen een stootje kan, honderd scharnieren in één bak, een prototype in kleur. Voor een enkel voorwerp bestel je zo'n print bij een service.

Welke techniek past bij welk voorwerp?

Kies op wat het stuk moet doen, niet op wat de mooiste techniek lijkt:

• Een miniatuur, beeldje of hanger met fijn detail: resin. De lagen van 0,05 of 0,03 mm vallen weg onder een laag verf.
• Een houder, beugel, behuizing of grote prop: FDM. Groot, sterk genoeg en goedkoop in materiaal; de laagjes zijn zichtbaar, maar dat is zelden een probleem.
• Een onderdeel dat moet buigen, klikken of belast wordt, of een serie van tientallen stuks: SLS of MJF in nylon.
• Een voorwerp in meer kleuren zonder te schilderen: material jetting. FDM met meerdere filamentrollen geeft vlakke kleurvlakken, geen verlopen.
• Een maquette: FDM voor de massa en het terrein, resin voor ramen, trappen en figuren.
• Een pasvorm die op de tiende millimeter moet kloppen: resin voor klein, SLS voor functioneel; FDM alleen met speling in het ontwerp.

Wat Huedcast heeft

In Wijchen staan twee van de vier technieken. Resin is onze standaard: MSLA-printers die in lagen van 0,05 mm printen, tot een stuk van 127 × 80 × 160 mm. De printer kan ook 0,03 mm; online printen we op 0,05 mm. Je kiest getinte hars (petrol, violet, magenta) of ruw grijs om zelf te schilderen; wassen, supports verwijderen en naharden onder uv-licht zitten in de prijs. Hoe dat werkt en wat het kost, staat op resin 3D-printen.

FDM doen we op aanvraag, in PLA of PETG, in lagen van 0,24, 0,16 of 0,08 mm en tot 250 × 250 × 250 mm in één stuk; groter kan in delen. Eén kleur per print, meer kleuren alleen als losse onderdelen die in elkaar klikken. Een full-colourprinter (material jetting) is besteld; op de full-colourpagina kun je op de wachtlijst. Welke machines er precies staan en wat ze aankunnen, zie je op onze machinepagina.

Veelgestelde vragen

Is SLS beter dan FDM?

Voor functionele onderdelen meestal wel: nylon uit een SLS-printer is sterker en in alle richtingen even sterk, en supports zijn niet nodig. Voor een enkel groot stuk of een snelle test is FDM goedkoper en ruim voldoende. De vraag is dus niet welke techniek beter is, maar wat het stuk moet doen.

Wat is het verschil tussen SLA, MSLA en DLP?

Alle drie harden vloeibare hars uit met licht; ze verschillen in de lichtbron. SLA tekent elke laag met een laser, MSLA schijnt uv-licht door een lcd-scherm en DLP projecteert de laag met een projector. Het resultaat is vergelijkbaar; MSLA is de gangbare techniek in consumentenprinters en ook wat wij gebruiken.

Kun je met een FDM-printer in meer kleuren printen?

Ja, met een wisselsysteem voor meerdere filamentrollen. Je krijgt dan vlakke kleurvlakken, geen verlopen; daarvoor heb je material jetting nodig. Bij ons is FDM één kleur per print; meer kleuren maak je met losse onderdelen die in elkaar klikken.